It Fean, snein 19 september 2010

MEI IN BLIER HERTE KIN MEN IT LIBBEN OAN.

Graag wil ik dat ds. Wabe Jan van Dijk en zijn vrouw Marga, hier bij mij  even naar voren komen.

Namens Kerkenraad en gemeente mag ik nl. enkele woorden tot u spreken in verband met het naderend ambtsjubileum van U, ds. Wabe Jan van Dijk. Ik ben zopas met de aanduiding U begonnen, maar wil nu maar verder gaan met je en jullie. Op deze  meer informele wijze gaan we nl.  ook in het dagelijks leven met elkaar om. Ik neem maar even aan dat U daar geen bezwaar tegen hebt.

Ds. en mevrouw van Dijk, bij ons thuis hangt ergens een wandbord met de volgende spreuk: Mei in blier herte kin men it libben oan. Mijn toespraakje voorbereidend, schoot me deze spreuk te binnen  - en hij lijkt mij wel goed bij jullie te passen. Elk leven heeft – uiteraard – zijn ups en downs, maar met een “blij en opgeruimd hart en gemoed” kun je het leven beter aan. Mijn indruk, jullie nu een paar jaar kennende,  is,  dat dit dan ook goed op jullie van toepassing is. En met een “fleurich’ aard sta je – algemeen gesteld -  ook positiever in het leven. Daarbij komt  ook nog, dat jullie bovendien ook beide de Blijde Boodschap van het Evangelie steeds weer op eigen en velerlei wijze mogen doorgeven aan onze gemeente en hopelijk ook daar buiten. En dat geeft ook “in blier herte”.

Zoals we allen in Kruispunt, onze kerkbode, onlangs hebben kunnen lezen hoopt ds. Van Dijk op 29 september a.s. zijn 25 jarig ambtsjubileum als predikant te vieren. Hij wilde dit eigenlijk het liefst maar wat in stilte doen, want zegt hij : “Ik doe gewoon mijn werk, en er zijn zoveel mensen die zich pro Deo heel lang en heel veel inzetten op het kerkelijk erf”. Waarom voor mij dan extra aandacht. Wij respecteren als kerkenraad deze bescheiden opstelling, maar willen dit toch ook weer niet helemaal ongemerkt voorbij laten gaan. En daar had je ook wel weer begrip voor.

Geboren en getogen in Dokkum, gingen jullie samen als  jong predikantenechtpaar naar Harkema, naar echte “Wâldpiken”. Je werd daar op 29 september 1985 bevestigd als predikant van de Ned. Hervormde Kerk. Een goede plek om te beginnen dunkt mij. Harkemasters zeggen vaak ronduit wat ze ergens van vinden en daar kun je dan  je winst  maar weer mee doen. Met name ook als beginnend predikant is dit  wel vormend denk ik. Jullie mochten deze gemeente bijna 7 jaar dienen. In mei 1992 werd Harkema verruild met Vollenhove in Noord Overijssel. Waarschijnlijk weer een heel andere gemeente. Vijf jaar later, dat was dus in 1997,  gingen jullie naar Zwaagwesteinde, de Westreen,  zoals wij hier in de Wâlden zeggen. In de Westreen kregen jullie te maken met de lenige en vlotte handelsgeest van de Westreender Keaplju. Ik denk dat je daar in een warm  en goed gesprek  ook wel regelmatig met “leave” of “lieve” bent aangesproken. Misschien moest Marga er  in het begin wel even wat aan wennen. Maar men hoeft daar verder niks achter te zoeken want deze aanduiding is in de Westreen alleen maar aardig bedoeld voor iemand waar men positief over denkt. Het is de vriendelijke volksaard die dat gewoon met zich mee brengt.  Het beviel jullie als predikantenechtpaar hier kennelijk ook erg goed. Jullie hebben nl. deze gemeente in totaal 11 jaar mogen dienen.

Nu even in een gedachtesprongetje terug naar it Fean. Na het vertrek van ds. Lafeber kreeg de Hervormde gemeente van Surhuisterveen te maken met de vacante predikantsplaats. Gezien de vacature die er al was in de Gereformeerde kerk door het vertrek indertijd van ds. Wielenga en de goede en constructieve samenwerking over en weer, werd na goed en rijp beraad besloten om samen een predikant te gaan beroepen. En zo kwam de gezamenlijk gevormde beroepingscommissie dan ook bij jullie terecht. De contacten over en weer waren zo goed dat er een serieus beroep op je werd uitgebracht. Wander Hoen en ik hebben als beide voorzitters de beroepsbrief indertijd in de Westreen aan je mogen overhandigen. Ook wij gingen met een goed en positief gevoel weer naar It Fean terug.

Ondertussen wonen werken jullie al weer meer dan 2 jaar onder ons. Ik weet dat jullie er samen veel zin in hadden en ook nog steeds hebben. Al fietsend en wandelend werden dorp en omgeving grondig verkend en jullie kochten meteen een eigen huis. Een teken dat je er voor wilt gaan en jullie  je hier ook thuis voelen. Zoals ook in het redactiestukje in Kruispunt al staat, is er in die twee jaar al weer heel wat gebeurd, ook op ons kerkelijk erf en in ons grote kerkelijk gezin. Je kreeg niet veel tijd om wat geleidelijk op gang te komen, want er was meteen veel werk aan de winkel in onze grote gemeente en hier en daar ook wel “achterstallig onderhoud” om het zo maar eens te noemen. Lief en leed moesten meteen al worden gedeeld.  Kennismaken met veel mensen in allerlei hoedanigheden en verbanden in het eerste jaar.  Meeleven met blijde gebeurtenissen bij o.a. geboorte en doop en jubilea, maar ook kreeg je direct al te maken met groot verdriet bij ernstige ziekte en overlijden van gemeenteleden.

Het bijzondere is wel dat jullie beiden je heel betrokken voelen bij  zowel vreugde als verdriet in onze gemeente. Ook Marga is heel betrokken bij met name het pastoraat in wijk Noord en o.a. Lauwershiem. Er wordt ook veel werk door haar in stilte gedaan. Ook jouw werk wordt  dan ook erg op prijs gesteld.  Hartelijk dank daar voor.

Ik heb gemerkt dat jullie ook sportief zijn aangelegd. Met name in de buitenlucht. Marga, maar ook jullie samen, komen we regelmatig op de fiets tegen in onze mooie omgeving. Wabe Jan is  bovendien ook  nog  een echte wandelaar. Langzamerhand ken je, denk ik ,ook bijna alle “smûke” zandpaden en weggetjes wel van onze mooie omgeving. Behalve dat het een gezonde bezigheid is , dient het ook nog een ander belangrijk doel heb ik begrepen: nl. al wandelend mediteren en nadenken en je hoofd kunnen leeg maken om later naar lichaam en geest verfrist het werk weer aan te kunnen. Ja gemeente,  elk doet dit op eigen wijze: de ene predikant gaat naar de fitness en het krachthok in  om nieuwe krachten op te doen en de ander komt al wandelend in de buitenlucht waarschijnlijk  tot hetzelfde doel.

Vanaf het begin heb je -  je als nieuwe predikant  direct duidelijk opgesteld als dominee, herder en leraar,  van de hele gemeente. Schotjes als hervormd en gereformeerd waren er niet meer voor jou. Onlangs hoorde ik nog dat dit jaar voor jullie toch ook wel een heel bijzonder jaar is:  namelijk 30 jaar getrouwd, 25 jaar predikant en Marga ziet binnenkort Sara,  om maar een bijbelse naam te gebruiken, dus  Marga hoopt 50 jaar te worden.

Namens Kerkenraad en gemeente mag ik jou Wabe Jan en ook  jou Marga nu reeds van harte feliciteren met dit a.s. ambtsjubileum en we hopen dat jullie beiden nog lang in goede gezondheid onder ons jullie werk als predikantenechtpaar mogen verrichten. We wensen jullie beiden daarbij Gods onmisbare nabijheid en zegen toe in jullie werk en ook in jullie  persoonlijk leven.

Zo meteen kunnen wij als gemeente ds. en mevrouw van Dijk feliciteren in de hal van de Lantearne. Voor we daar zo meteen naar toe gaan wil ik graag aan jullie beiden een boeket bloemen namens de gemeente aanbieden.
Verder hoop ik dat wij allen samen nog een goede startzondag mogen hebben.

Namens Kerkenraad en Gemeente,

Jan Talma